Laaggradige ontsteking: het stille vuur onder vage klachten

Veel mensen lopen rond met klachten waar “niets uit komt”.

Bloedwaarden zijn normaal.
Geen duidelijke diagnose.
Toch moe.
Toch huidproblemen.
Toch darmklachten.
Toch hersenmist.

Wat vaak onderbelicht blijft, is laaggradige ontsteking.

Geen heftige ontsteking met koorts of pijn.
Maar een laag, smeulend vuurtje in het lichaam.

En dat vuurtje kan jarenlang blijven branden.

Wat is laaggradige ontsteking?

Laaggradige ontsteking (Low Grade Inflammation – LGI) is een chronische, lichte activatie van het immuunsysteem.

Normaal gesproken wordt je immuunsysteem actief bij een infectie of wond. Daarna gaat het weer uit.

Bij LGI blijft het systeem echter continu “aan” staan.

Niet heftig genoeg om acuut ziek te zijn.
Wel genoeg om je energie, hormonen en stofwisseling te beïnvloeden.

Wat gebeurt er in het lichaam?

In eenvoudige taal:

Wanneer je lichaam langdurig stress ervaart – fysiek of mentaal – maken immuuncellen kleine hoeveelheden ontstekingsstofjes aan (cytokinen).

Dat heeft gevolgen:

• Je mitochondriën (de energiecentrales van je cellen) gaan minder efficiënt werken

• Er ontstaat meer oxidatieve stress (een overschot aan vrije radicalen/afvalstoffen)

• Je hormonen raken uit balans

• Je insulinegevoeligheid neemt af

• Je darmwand kan gevoeliger worden

Dit verklaart waarom mensen met LGI vaak klachten ervaren zoals:

• Vermoeidheid

• Hersenmist

• Wisselende stoelgang

• Opgeblazen gevoel

• Pijnlijke buik/darmen

• Acne, eczeem of andere huidklachten

• Gewrichtsklachten

• Prikkelbaarheid

• Moeite met afvallen

Het zijn geen “grote” klachten.
Maar ze zijn er wel. En ze blijven.

Waar zit die ontsteking dan?

Niet op één plek.

Laaggradige ontsteking kan aanwezig zijn in:

• De darmen

• Het vetweefsel (vooral buikvet)

• De bloedvaten

• De huid

• Het tandvlees

• De luchtwegen

Chronische neusverkoudheid, bloedend tandvlees, terugkerende huidproblemen of darmklachten zijn vaak tekenen dat het immuunsysteem voortdurend actief is.

Waarom zie je het vaak niet in standaard bloedonderzoek?

Omdat het niet acuut is.

CRP en bezinking zijn vaak normaal.
Witte bloedcellen binnen referentie.

Soms zie je subtiele verschuivingen in:

• hs-CRP

• Differentiatie van witte bloedcellen

• IJzerstatus (o.a. ferritine, transferrine)

• Tekenen van insulineresistentie

Maar meestal net niet “ziek genoeg” om medisch op te handelen.

En toch kan het de basis vormen van veel vage klachten.

Hoe ontstaat het?

Het lichaam maakt geen onderscheid tussen soorten stress.

Triggers kunnen zijn:

• Chronische mentale stress

• Slaaptekort

• Schommelende bloedsuiker

• Insulineresistentie

• Darmverstoring

• Overgevoeligheden, vulling i.p.v. voeding

• Overgewicht

• Chronische kleine ontstekingshaarden (bijv. tandvlees, sinussen, huid)

Alles wat het immuunsysteem herhaaldelijk activeert, draagt bij.

Hoe voeding invloed heeft op laaggradige ontsteking

Bepaalde voedingsmiddelen kunnen laaggradige ontsteking versterken.

Denk aan suiker, bewerkte koolhydraten en transvetten — zoals frisdrank, wit brood, koekjes en fastfood. Ze veroorzaken snelle bloedsuikerschommelingen, waardoor het lichaam steeds opnieuw insuline moet aanmaken. Herhaalt dit zich langdurig, dan kan insulineresistentie ontstaan — een belangrijke motor achter laaggradige ontsteking.

Ook individuele gevoeligheden spelen mee. Zuivel of gluten kunnen bij sommige mensen het immuunsysteem subtiel blijven activeren. Niet altijd zichtbaar, wel merkbaar via darmklachten, huidreacties of vermoeidheid.

Wanneer voeding dagelijks prikkelt, blijft het systeem ‘aan’ staan.

En daar blijft het vuur smeulen.

Casus uit mijn praktijk

Man, 39 jaar.
Diagnose: Folliculitis decalvans – chronisch ontstoken haarzakjes op de hoofdhuid.

Zes maanden antibiotica.
Tijdelijk verbetering.
Daarna kwamen de klachten volledig terug. Grote, pijnlijke plekken. Hij voelde zich er ziek van.

Toen zijn we samen het geheel gaan bekijken.

Niet alleen de huid.

Maar:

• Stressbelasting

• Slaap

• Voeding

• Histaminegevoeligheid

• Darmgezondheid

• Trainingsbelasting

• Bloedsuikerregulatie

Stap voor stap.

Geen snelle oplossing.
Wel structurele aanpassingen.

Maanden later was de hoofdhuid vrijwel volledig hersteld.
Alleen bij periodes van sterke leefstijl-afwijking (bijvoorbeeld een weekend veel stress en minder goede voeding) voelde hij lichte jeuk als signaal.

Dat is het verschil tussen symptoombestrijding en systeemherstel.

Waarom ik altijd het geheel bekijk

Een huidklacht is zelden alleen een huidprobleem.
Vermoeidheid is zelden alleen een energietekort.
Darmklachten zijn zelden alleen een darmprobleem.

Alles is met elkaar verbonden.

Daarom kijk ik altijd naar:

• Ontstekingsactiviteit

• Insulineresistentie

• Darmbelasting

• Stressniveau

• Hormonale balans

• Slaapkwaliteit

Ik onderzoek waar mogelijk ontstekingstriggers in het bloed en kijk vrijwel altijd naar tekenen van insulineresistentie bij vage klachten.

Want als de bloedsuikerregulatie niet stabiel is, blijft het systeem geactiveerd.

Waarom ik minimaal 6 maanden adviseer

Laaggradige ontsteking ontstaat niet in een paar weken.
Het is vaak het gevolg van jarenlange gewoontes.

Daarom adviseer ik minimaal 6 maanden.

Niet omdat herstel zo lang “moet” duren.
Maar omdat gedragsverandering tijd nodig heeft.

Je leert:

• Nieuwe voedingsgewoontes

• Stressregulatie

• Rust-activiteit balans

• Signalen van je lichaam herkennen

En je geeft het immuunsysteem de kans om uit de continue alarmstand te komen.

Soms zie je eerst een korte opruimfase.
Daarna ontstaat ruimte.

Meer energie.
Meer helderheid.
Meer veerkracht.

De kern

Laaggradige ontsteking is geen hype.
Het is fysiologie.

Een stil mechanisme dat veel vage klachten kan verklaren.

De vraag is niet alleen:
“Wat heb ik?”

Maar vooral:
“Waarom blijft mijn immuunsysteem aan staan?”

Daar begint echte verandering.

En daar begint regie.

19-02-2026